| تبليغات | X |
|
در فراسوی بودنهای نبود این منم فرسنگها دور از دعا این منم از تنهایی مرگ بالا می آورم این منم که در گورستان تنهایی بوی زندگی را با ولع استشمام میکنم این منم که زندگی مرا استراغ کرده این منم که حتی حتی عزائیل هم مرا نشخوار نمیکند این من بودم که در خرابهای ذهنم با تردید های تقدیمی روزگار نزدیکی کردم از آن همه نا امیدی بارور شدم!!!!!!!!! عجب ولد زنایی بود این فرزند خون که مرا تا همیشه به غر نیستی باورها برد تا ابد مرا ملعون کرد تا حتی آسمان هم به من لعن کند!!!! گویا میدانستم : که سهم من از زندگی فقط خس خس شوم نفسهاست!!!! حال ... این منم !!!! مانده ام تنها!!!!!!!! مانده ام تنها و تو از بو ی کهنگی گورم بیزاری !!!! من مانده ام تنها و تو از رخوت سرد کفنم بیزاری !!!! من مانده ام تنها و تو از مزه شراب کپک زده مغزم عق میزنی!!!! من مانده ام تنها و تو از کرختی قلبم می نالی!!!! من مانده ام تنها و تو حتی به یاد وسعت این تنهایی تف هم نمی اندازی!!!! من مانده ام تنها ای بی معرفت !!! صدای بد بختی جان کندنم را نمی شنوی؟؟؟ من مانده ام تنها بوی تعفن تنهاییم را حس نمی کنی؟؟؟؟ من مانده ام تنها و تو از وحشت ظلمت این تنهایی فرار میکنی !!!!!!!!! نا مسلمان !!! این منم فرسنگها دور از دعا .... مانده ام تنها !!! من زیر خط فقر عاطفه ... تو به فکر خود دنبال این و آنی ....!!!! من در تلاطم شبهای بارانی .... تو رفته رفته غریب تر ..... التماست نمیکنم !!! اما .... نا مسلمان !!!! به یاد من هم باش که من مانده ام تنها!!!! + نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 4:37 بعد از ظهر توسط مانی |
|
| ||||||
